ولادت امام حسن
محبّ الدين طبري به سندش از اسماء دختر عميس نقل کرده که گفت: «فاطمه(عليها السلام) فرزندش حسن را به دنيا آورد. پيامبر(صلي الله عليه وآله)بر او وارد شد و فرمود: اي اسماء! فرزندم را نزد من آر. من او را در پارچهاي زرد پيچيده و به حضرت دادم. حضرت آن پارچه را از او جدا کرد و فرمود: آيا به شما سفارش نکردم که مولودي را در پارچه زرد نپيچيد؟! اسماء ميگويد: فرزند را در پارچهاي سفيد پيچيدم. حضرت او را گرفت و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه خواند. آنگاه به علي (عليه السلام) فرمود: او را چه نام گذاردي؟ حضرت عرض کرد: من هرگز بر نام گذاري از شما سبقت نميگيرم. پيامبر (صلي الله عليه وآله) فرمود: من نيز از پروردگارم در اين امر سبقت نميگيرم.
جبرئيل در اين هنگام نازل شد و فرمود: اي محمّد! پروردگارت تو را سلام ميرساند و ميگويد: علي نزد تو به منزله هارون نزد موسي است، وليکن پيامبري بعد از تو نيست. فرزندت را به اسم فرزند هارون نامگذاري کن. پيامبر(صلي الله عليه وآله) فرمود: اي جبرئيل! اسم فرزند هارون چه بوده است؟ جبرئيل عرض کرد: شبّر. حضرت فرمود: زبان من عربي است؟ جبرئيل عرض کرد: نام او را حسن بگذار. لذا حضرت او را حسن ناميد». [1] .
امام حسن از ديدگاه رسول خدا
1 - ترمذي به سندش از ابن عباس نقل کرده: «کان رسول اللَّه (صلي الله عليه وآله) حامل الحسن بن عليّ علي عانقه فقال رجل: نعم المرکب رکبت يا غلام، فقال النبي: ونعم الراکب هو»؛ «روزي رسول خدا (صلي الله عليه وآله) حسن بن علي را بر دوش خود سوار کرده بود. شخصي عرض کرد: اي غلام! خوب مرکبي را سوار شدهاي. پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) فرمود: او نيز خوب راکبي است.» [2] .
2 - ابن کثير به سندش از جابر بن عبداللَّه نقل کرده که رسول خدا (صلي الله عليه وآله) فرمود: «من سرّه ان ينظر الي سيّد شباب اهل الجنّة فلينظر الي الحسن بن علي»؛ [3] «هر کس دوست دارد تا به آقاي جوانان اهل بهشت نظر کند، بايد به حسن بن علي نظر نمايد.»
3 - متقي هندي به سندش از عايشه نقل کرده که گفت: «پيامبر (صلي الله عليه وآله) هميشه حسن (عليه السلام) را ميگرفت و او را به خود ميچسبانيد، آنگاه ميفرمود: «اللّهم انّ هذا ابني و أنا أحبّه و احبّ من يحبّه»؛ [4] «بار خدايا! همانا اين فرزند من است و او را دوست دارم، پس تو نيز او را دوست دار و نيز هر کس که او را دوست ميدارد دوست بدار.»
4 - مسلم در صحيح خود از ابوهريره نقل کرده که رسول خدا (صلي الله عليه وآله) درباره حسن (عليه السلام) فرمود: «اللّهم انّي احبّه فاحبّه و أحبب من يحبّه»؛ [5] «بار خدايا! همانا من او را دوست دارم، پس تو نيز او را دوست بدار، و هر کس که او را دوست دارد، دوست بدار.»
6 - از پيامبر (صلي الله عليه وآله) در حديثي روايت شده که فرمود: «لو کان العقل رجلاً لکان الحسن»؛ [6] «اگر قرار بود عقل در شخصي مجسّم گردد آن شخص حسن بن علي بود.»
7 - براء بن عازب از رسول خدا (صلي الله عليه وآله) نقل کرده که درباه امام حسن (عليه السلام) فرمود: «هذا منّي و أنا منه و هو يحرم عليه ما يحرم عليّ»؛ [7] «اين از من و من از اويم و آنچه بر من حرام است بر او نيز حرام ميباشد.»
